Остона, 30 сентябри соли 2026-АИ «Караван Инфо». Имрӯз масеҳиёни православӣ шаҳидони муқаддас Вера, Надежда, Любов ва модари онҳо Софияро ба ёд меоранд. Таърихи онҳо, ки дар асри II дар Рим рух дод, яке аз маъруфтарин ҳикояҳои масеҳияти барвақтӣ гардид.

Мувофиқи ривояти калисо, София масеҳӣ буд ва се духтарро танҳо тарбия менамуд. Номҳои онҳо — Пистис, Элпис ва Агапе – дар тарҷумаи юнонӣ Маънои Вера, Надежда ва Любовдоранд. Номи худи модар София маънои ҳикматро дорад.

Духтарон ошкоро дини масеҳиро эътироф менамуданд. Тибқи ривоят, император Адриан аз онҳо талаб намуд, ки аз Масеҳ даст кашанд ва ба худоёни бутпараст қурбонӣ кунанд. Бо вуҷуди синну соли ҷавон, хоҳарон рад намуданд. Дар ривояти калисо гуфта мешавад, ки пас аз азоб онҳо кушта шуданд ва София духтаронашро дафн намуд ва дере нагузашта дар қабри онҳо вафот кард.

Аз ин рӯ, хотираи ин муқаддасон на танҳо ҳамчун ҳикояи шаҳидӣ, балки ҳамчун достони муҳаббати модарӣ, садоқати оилавӣ ва устувории маънавӣ низ қабул намуда мешавад. Се номи духтарон ба таври рамзӣ фазилатҳои масеҳиро ба ед меоранд ва София ҳикмат аст, ки онҳоро муттаҳид мекунад.

Дар анъанаи мардумӣ 30 сентябрро “номҳои занонаи умумиҷаҳонӣ” меномиданд. Заноне, ки Вера, Надежда ва Любов ва София ном доштанд, бо номҳои худ табрик менамуданд, дар сари мизи оилавӣ ҷамъ меомаданд, хуришҳо мепухтанд ва кӯшиш менамуданд, ки рӯзро дар доираи наздикон гузаронанд. Ин ҷашн бо одати ба занон додани танаффус аз ғамхории хонагӣ алоқаманд буд.

Аммо мазмуни асосии рӯз барои имондорон дуо боқӣ мемонад. Дар ин рӯз ба шаҳидони муқаддас барои имон, умед, муҳаббат, ҳикмат, сабр ва некӯаҳволии оилавӣ муроҷиат мекунанд.

Ин ҷашн барои православиҳои Қазоқистон низ аҳамияти махсус дорад. Дар анъанаи калисо Вера, Надежда ва Любов ва София ҳамчун ҳомии осмонии Алмаато ва Семиречя эҳтиром намуда мешаванд. Санаи 30-юми сентябр дар Қазоқистон ибодатҳои идона баргузор мешаванд.

Дар муроҷиатнома ба имондорон митрополити Остона ва Қазоқистон Александр ин рӯзро махсус номид ва қайд намуд, ки ҷашни тахт дар монастири Ивер-Серафимови Алмаато дар байни мардум аз қадим “Пасхаи Хурд” номида мешуд.

Таърихи чор муқаддас чизҳои оддӣ, вале муҳимро ба ёд меорад: Вера ба нигоҳ доштани такягоҳи ботинӣ кӯмак мекунад, Надежда – ҳатто дар озмоишҳо нури худро гум намекунад ва Любов – ба наздикон якҷо будан аст. Аз ин рӯ, пас аз тақрибан ду ҳазор сол, номҳои Вера, Надежда ва Любов ва София махсусан гарм садо медиҳанд.

Акс: аз ҷониби АИ Караван Инфо таҳририяти ЗС тавлид шудааст