Ҳунармандии лӯхтак дар Узбекистон таърихи чандинасра дорад, ки решааш дар замони Искандари Мақдунӣ. Мувофиқи эътиқод, маҳз юнониени қадим бори аввал лӯхтакҳоро ба Қаламрави Узбекистони муосир оварданд. Аммо ин намуди санъат ба таври васеъ паҳн нашуд ва то замони Тимуриен, вақте ки дар кӯчаҳо ва бозорҳои Мавераннахр лӯхтакбозони маскарабоз пайдо шуданд, ки сокинони маҳаллиро бо тасаввуроти худ фароғат мекарданд, фаромӯш карда шуд.
Хусусияти ҳунарҳои лӯхтакҳои узбекӣ рушди услубҳои минтақавии тайер кардани лӯхтакҳо буд. Ҳар як минтақаи Узбекистон муносибати беназири худро ташаккул дода, анъанаҳо ва фарҳанги маҳаллиро дар лӯхтакҳо инъикос мекунад. Яке аз маъруфтарин мактаби лӯхтаксозии бухоро мебошад.
Дар санъати лӯхтак ҷои махсусро устоди вилояти Хоразм ишғол мекунад Мансур Курязов. Корҳои ӯ рӯҳияи эҷодиети миллиро таҷассум мекунанд, ки сарвати анъанаҳо ва эстетикаи халқиро ифода мекунанд.
Имрӯз лӯхтакҳо дар Узбекистон на танҳо бозичаҳо, балки рамзи мероси беназири фарҳангӣ низ мебошанд. Онҳо дар байни сайеҳоне, ки мехоҳанд бо таърих ва ҳунарҳои ин кишвари хос амиқтар шинос шаванд, як тӯҳфаи маъмул боқӣ мемонанд.
Тарҷума бо Истифода Аз Тарҷумони Yandex