این روزها، مردم جمهوری مستقل قزاقستان سالگرد باشکوهی را جشن میگیرند: نود و پنجمین سالگرد تولد فرزند فداکار کشورمان، مربی، دانشمند و سازماندهنده برجسته علوم، امیربک آرسلانوویچ ژولداسبیکوف. با استفاده از این فرصت، مایلم احساسات شخصی خود را در مورد امیربک آرسلانوویچ به اشتراک بگذارم.
من خوششانس بودم که برای اولین بار در سال ۱۹۷۳، سالی که از دانشگاه فارغالتحصیل شدم و تحصیلات تکمیلی را در دانشکده زیستشناسی آغاز کردم، با اومیربک آریسلانوویچ آشنا شدم. او را به عنوان فردی روشنفکر، هدفمند و شایسته به یاد میآورم. ما، فارغالتحصیلان جوان دانشگاه، اومیربک آریسلانوویچ را فردی قابل اعتماد میدانستیم و او اعتماد زیادی به ما داشت. و ما اشتباه نمیکردیم. سالهای بعدی توسعه دانشگاه و محوطه دانشگاه ما به ما این امکان را داد که در شرایط راحت، در ساختمانهای دانشگاهی عالی، کلاسهای درس و آزمایشگاهها کار کنیم. به لطف مراقبت رئیس دانشگاه، اومیربک آریسلانوویچ، ما با موفقیت و به موقع از پایاننامههای خود دفاع کردیم. ما از اومیربک آریسلانوویچ به خاطر حمایت و اعتمادش به ما سپاسگزاریم. در سالهای بعدی در دانشگاه، من در موارد متعددی با اومیربک آریسلانوویچ ملاقات کردم و به عنوان معاون رئیس امور دانشگاهی در دانشکده زیستشناسی و در کمیته کومسومول دانشگاه ما خدمت کردم. اومیربک آریسلانوویچ با انرژی مثبت، سختکوشی و مهربانیاش متمایز بود. او برای کار کارکنان دانشگاه بسیار ارزش قائل بود.
«انسان خوب کسی است که در درجه اول با افکار خودش و احساسات دیگران زندگی میکند.»
این گفتهی نویسندهی بزرگ لئو تولستوی است که جایگاه زندگی دانشمند مشهور و برجسته، دولتمرد و چهرهی برجستهی عمومی، مربی و چهرهی درخشان نظام آموزشی، عضو آکادمی ملی علوم جمهوری قزاقستان و مردی با داستان زندگی جالب، امیربک آرسلانوویچ ژولداسبیکوف، را تعریف میکند. من معتقدم که او به آن دسته از افرادی تعلق دارد که با کار روزانه و پرزحمت خود، پایه و اساس محکمی برای توسعه و تقویت نظامهای آموزشی و علمی ایجاد کردند. کل زندگی و کار طولانی امیربک آرسلانوویچ، یکی از برجستهترین نمایندگان روشنفکران ملی و شهروند میهنپرست کشورش، پر جنب و جوش و جذاب است.
او در طول زندگی خود که به الگویی از کار پربار تبدیل شد، سهم بسزایی در توسعه علم و آموزش در جمهوری و به ویژه توسعه دانشگاه ملی فارابی قزاقستان داشت. به لطف ویژگیهای گسترده و قابل توجه خود، امیربک آریسلانوویچ در حل مسائل پیچیده در زمینههای آموزش و علوم موفق بود.
اومیربک آریسلانوویچ نویسنده مقالات علمی، کتابهای درسی، مونوگرافها و اختراعات متعدد است.
به پاس سهم قابل توجهش در توسعه علم و آموزش، به یو.ای. ژولداسبکوف جوایز دولتی متعددی اعطا شد: نشان لنین، دو نشان پرچم سرخ کار، دیپلمهای افتخاری شورای عالی جمهوری سوسیالیستی قزاقستان، عنوان افتخاری "دانشمند افتخاری جمهوری سوسیالیستی قزاقستان" و جایزه دولتی جمهوری سوسیالیستی قزاقستان در علم و فناوری. یو.ای. ژولداسبکوف، استاد دانشگاه، سرپرستی بیش از 20 دکترای علوم و بیش از 60 کاندیدای علوم را بر عهده داشت. در اصل، یک مدرسه علمی کامل تحت رهبری اومیربک آریسلانوویچ در زمینههای نظریه ماشین، مکانیک کاربردی و مهندسی کار در جمهوری قزاقستان تأسیس شد.
اومیربک آریسلانوویچ فردی فروتن، خستگیناپذیر و با ویژگیهای شخصیتی بالا بود. او مردی بود که با الگو قرار دادن دیگران، آنها را رهبری میکرد و به آنها الهام میبخشید. او الگوی خوبی برای همه اطرافیانش بود. او میدانست چگونه بدون تحقیر دیگران، برخی را ارتقا دهد. او برای افراد به خاطر سختکوشی و حرفهای بودنشان ارزش قائل بود.
من فکر میکنم قهرمان روز، خیرخواهان بیشتری نسبت به بدخواهان دارد، زیرا او چیزهای خوبی را در اطراف خود کاشته، به دیگران آموزش داده و کمک کرده است، بدون اینکه به دیگران توهین کند. فقط افراد باهوش، خوشرفتار، خوب و خردمند میتوانند چنین ویژگیهایی داشته باشند. البته، چنین بوده، هست و خواهد بود، امیربک آریسلانوویچ ژولداسبکوف بسیار محترم ما.
سلطان تولخانوف، دکترای علوم زیستی، استاد، عضو آکادمی ملی علوم جمهوری قزاقستان، کارگر محترم جمهوری قزاقستان