Ориёӣ тамаддуни ҷаҳонбинии илмии байналмилалиро ба Душанбе меорад: пойтахт мизбони симпозиуми сатҳи баланд мешавад – ИА Караван Инфо
Ориёӣ тамаддуни ҷаҳонбинии илмии байналмилалиро ба Душанбе меорад: пойтахт мизбони симпозиуми сатҳи баланд мешавад

Душанбе, 07 апрел, – АИ «Корвон Иттилоот». Моҳи октябри соли 2026 пойтахти Тоҷикистон ба як майдони муҳими гуфтугӯи илмӣ ва фарҳангӣ табдил меёбад. Дар шаҳри Душанбе симпозиуми байналмилалӣ таҳти унвони «Мавқеъ ва аҳамияти тамаддуни ориёӣ дар таърихи ҷаҳон – аз гузашта то имрӯз» баргузор мегардад, ки дар он олимон ва муҳаққиқон аз кишварҳои Аврупо, Осиё ва Шарқи Наздик иштирок хоҳанд кард.

Тавре дар суҳбат бо хабарнигори АИ «Корвон Иттилоот» санъатшинос, доктори илми таърих, мудири шуъбаи таърихи санъати Институти таърих, бостоншиносӣ ва мардумшиносии ба номи А. Дониши Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон, профессор Аскарали Раджабов иттилоъ дод, дар ин симпозиуми сатҳи баланд доираи васеи масъалаҳои вобаста ба омӯзиши мероси тамаддуни ориёӣ мавриди баррасӣ қарор хоҳад гирифт.

Ин ташаббус танҳо як чорабинии илмӣ нест. Он идомаи мантиқии сиёсати дарозмуддати Тоҷикистон дар самти таҳкими хотираи таърихӣ, рушди омӯзиши илмии мероси бостонӣ ва муаррифии пояҳои тамаддунии худ ба ҳисоб меравад. Аз ин лиҳоз, симпозиуми дарпешистодаро метавон як қадами муҳим дар самти рушди андешаи миллӣ ва фарҳангии кишвар арзёбӣ кард.

Заминаи сиёсиву маънавии ин иқдом дар Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомали Раҳмон ба Маҷлиси Олии ҷумҳурӣ гузошта шуд. Дар он ба Ҳукумати кишвар ва Мақомоти иҷроияи ҳокимияти давлатии шаҳри Душанбе супориш дода шуд, ки барои таъсиси Конуни тамаддуни ориёӣ, яъне Маркази тамаддуни ориёӣ, дар пойтахт тадбирҳои зарурӣ андешанд.

Ин маънои онро дорад, ки гуфтугӯи илмӣ ба сатҳи сиёсати давлатӣ пайваст шуда, метавонад ба таъсиси як маркази нави таҳқиқотӣ, фарҳангӣ ва маърифатӣ замина гузорад.

Ба ин симпозиум низ аҳамияти махсуси таърихӣ замима мешавад. Зеро 20 сол пеш, дар соли 2006, дар Тоҷикистон Соли тамаддуни ориёӣ эълон ва ботантана ҷашн гирифта шуда буд. Он сол дар сиёсати фарҳангии кишвар марҳалаи муҳим ба ҳисоб мерафт, зеро ба эҳё ва таҳкими арзишҳои бостонӣ, ки бо таърихи тоҷикон пайванд доранд, равона шуда буд.

Ба андешаи коршиносон, он ташаббус ба таҳкими таваҷҷуҳ ба мероси моддию маънавӣ мусоидат намуда, рушди таҳқиқоти илмӣ ва фарҳангиро тақвият бахшид. Ҳамзамон, он сатҳи худшиносии миллӣ ва таваҷҷуҳ ба решаҳои таърихиро дар ҷомеа боло бурд.

Симпозиуми байналмилалии дарпешистода дар Душанбе метавонад ба як минбари муҳими табодули афкор миёни муҳаққиқони кишварҳои гуногун табдил ёбад ва ба фаҳмиши амиқтари ҷойгоҳи тамаддуни ориёӣ дар таърихи ҷаҳонӣ мусоидат кунад. Барои Тоҷикистон ин танҳо як рӯйдоди илмӣ нест, балки як бахши муҳими стратегияи фарҳангии давлат мебошад, ки дар он гузашта ҳамчун пояи оянда арзёбӣ мешавад.

Акс: https://dialog.tj/

error: