افغانستان، ۶ سپتامبر ۲۰۲۶ – خبرگزاری کاروان اینفو. ذبیحالله مجاهد، سخنگوی طالبان، اظهار داشت که دولت طالبان «حتی یک افغانی» از کمکهای بشردوستانه بینالمللی به افغانستان دریافت نکرده است.
به گفته وی، بودجه مستقیماً به سازمانهای بینالمللی و بشردوستانه منتقل میشود و مقامات فقط خواستار شفافیت در توزیع آن هستند و در کار ماموریتهای بشردوستانه دخالت نمیکنند.
با این حال، گزارشهای سازمانهای بینالمللی و آژانس آمریکایی سیگار حاوی شواهدی از دخالت طالبان در فرآیندهای توزیع کمکها، از جمله فشار بر سازمانهای بشردوستانه، مصادره اجباری منابع و درخواست کمکهای مالی است.
کاهش بودجه بینالمللی
در سال ۲۰۲۵، ایالات متحده بودجه برنامههای بشردوستانه در افغانستان را به طور قابل توجهی کاهش داد و به ویژه نگرانیهایی را در مورد احتمال تأمین مالی مستقیم یا غیرمستقیم سازمانهای ممنوعه مطرح کرد.
در بحبوحه کاهش کمکهای خارجی، سازمان ملل متحد نسبت به کمبود جدی بودجه مورد نیاز برای ارائه حمایتهای بشردوستانه به مردم افغانستان هشدار میدهد.
پرداختهای اجتماعی و آمار اعلام شده توسط کابل. ذبیحالله مجاهد به عنوان بخشی از گزارش سالانه خود، دادههایی در مورد برنامههای اجتماعی دولت طالبان نیز ارائه کرد:
– حمایت از گروههای آسیبپذیر. بیش از ۶۸۰ هزار یتیم، بیوه و معلول نزد دولت ثبت شدهاند. به گفته طالبان، آنها سال گذشته ۱۲.۶ میلیارد افغانی (تقریباً ۱۸۰ میلیون دلار) کمک مالی دریافت کردهاند. با این حال، خانوادههای پرسنل نظامی و نیروهای امنیتی که در دولت قبلی کشته شدهاند، چنین کمکهایی را دریافت نمیکنند.
درمان اجباری. در طول سال گذشته، وزارت امر به معروف و نهی از منکر بیش از ۱۲۵۰۰ نفر از افراد مبتلا به اختلالات روانی را بازداشت و برای درمان از طریق هلال احمر ارجاع داده است. فعالان حقوق بشر از این رویه، به ویژه روشهای مورد استفاده برای شناسایی و انتقال اجباری افراد برای درمان، انتقاد کردهاند.
محدودیتهای سازمانهای بشردوستانه
محدودیتهای مداوم بر کار زنان در بخش بشردوستانه، دسترسی به کمک برای آسیبپذیرترین گروهها را به طور قابل توجهی مختل میکند. این مشکل به ویژه برای زنان سرپرست خانوار و سایر گروههایی که به حمایت مستقیم بشردوستانه نیاز دارند، حادتر است.
عکس: پژواک نیوز