دوشنبه، ۱۶ ژوئن ۲۰۲۶ – خبرگزاری کاروان اینفو. تحقیقات در مورد محوطه‌های عصر سنگ در تاجیکستان در ۱۵ ژوئن در طول فصل میدانی ۲۰۲۶ ادامه یافت. کاوش‌های باستان‌شناسی در محوطه پارینه سنگی میانی خونکوه-III، واقع در یک بخش لس در نزدیکی گذرگاهی در بزرگراه خوالینگ-شوگنوف، در حال انجام است.

این برش زمین‌شناسی، با ارتفاع تقریبی ۷۰ متر، به گروهی از به اصطلاح «محوطه‌های پارینه سنگی لسی» تعلق دارد که با آرایش چینه‌شناسی واضحی از مجموعه‌های خاک باستانی و وجود آثاری از فعالیت‌های باستانی انسان مشخص می‌شوند.

این کاوش‌ها توسط یک هیئت باستان‌شناسی از موسسه تاریخ، باستان‌شناسی و قوم‌شناسی احمد دانیش آکادمی ملی علوم تاجیکستان، به همراه موسسه باستان‌شناسی و قوم‌شناسی شعبه سیبری آکادمی علوم روسیه، بر اساس مجوز آژانس حفاظت از میراث تاریخی و فرهنگی تحت نظارت دولت جمهوری تاجیکستان انجام می‌شود.

شش مجموعه باستانی خاکی در بخش خونکوه-III شناسایی شده است که پنج مورد از آنها شامل لایه‌های فرهنگی پارینه سنگی زیرین و میانی با قدمتی از ۴۰۰۰۰۰ تا ۶۰۰۰۰۰ سال هستند. خود این مکان در سال ۱۹۷۶ توسط زمین‌شناس آناتولی دودونوف کشف شد و اولین مواد باستان‌شناسی توسط باستان‌شناس مشهور تاجیک، وادیم رانوف، جمع‌آوری شد. کاوش‌های سیستماتیک از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ انجام شد و در سال ۲۰۱۹ از سر گرفته شد.

در این فصل، تحقیقات بر روی دومین مجموعه خاک باستانی متمرکز شده است که در عمق تقریبی ۲۵ متری قرار دارد. به گفته دانشمندان، قدمت آن بین ۱۸۶۰۰۰ تا ۲۴۲۰۰۰ سال است و به دوره بین یخبندان برمی‌گردد.

در روزهای اول کاوش‌ها، باستان‌شناسان چندین مصنوعات سنگی، از جمله یک صفحه بزرگ تقریباً ۱۷ سانتی‌متر طول، تراشه‌ها و قطعاتی از استخوان‌های حیوانات را کشف کردند. دانشمندان خاطرنشان می‌کنند که چنین مکان‌هایی معمولاً تعداد کمی از یافته‌ها را در خود جای داده‌اند، زیرا توسط شکارچیان و گردآورندگان باستانی به عنوان اردوگاه‌های موقت مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

صنعت سنگ این مکان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. مصنوعات کشف شده، گواه استفاده از تکنیک پیشرفته سنگ‌کاری لووالوا (Levallois) مرتبط با فعالیت‌های نئاندرتال‌های باستان هستند. این فناوری امکان پیش‌تهیه هسته‌های سنگی و تولید پیش‌قالب‌هایی با اشکال خاص را برای ساخت ابزارهای پیچیده‌تر فراهم می‌کرد.

علاوه بر این، در لایه فرهنگی 2c، باستان شناسان آثاری از آتش باستانی را کشف کردند که قدمت آن تقریباً 225 تا 240 هزار سال تخمین زده می‌شود.

به گفته کارشناسان، تحقیقات در سایت خونکوه III از ارزش علمی ویژه ای در زمینه مطالعه مهاجرت های باستانی انسان برخوردار است. داده های به دست آمده امکان درک بهتر فرآیندهای سکونتگاه های باستانی انسان در آسیای میانه و ارتباط آنها با مراحل اولیه گسترش انسان های مدرن در فراتر از آفریقا را فراهم می کند.

عکس: موسسه تاریخ، باستان‌شناسی و قوم‌شناسی احمد دانیش، آکادمی ملی علوم ترکمنستان.