Душанбе, 07 май, – АИ «Корвон Иттилоот».  9-уми май дар таърихи инсоният ҳамчун яке аз санаҳои муҳиму пурифтихор сабт гардидааст. Ин рӯз ба анҷоми Ҷанги Бузурги Ватанӣ (1941–1945) ва ғалабаи халқҳои сулҳдӯст бар фашизми олмонӣ бахшида шудааст. Барои мардуми собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ, аз ҷумла Тоҷикистон, ин сана на танҳо як рӯйдоди таърихӣ, балки рамзи ҷасорат, фидокорӣ, ваҳдат ва сулҳу субот мебошад.

Ҷанги Бузурги Ватанӣ яке аз фоҷиабортарин давраҳои асри ХХ ба шумор меравад, ки миллионҳо инсонро қурбон кард, шаҳрҳо ва деҳоти зиёдеро хароб сохт ва зиндагии халқҳоро куллан тағйир дод. Дар ин ҷанг мардуми Тоҷикистон низ саҳми назаррас гузоштанд.

22 июни соли 1941 Олмони фашистӣ бе эълони ҷанг ба Иттиҳоди Шӯравӣ ҳамла кард. Ин ҳодиса оғози ҷанги мудҳише гардид, ки то соли 1945 идома ёфт. Дар ҳамон лаҳза тамоми ҷумҳуриҳои шӯравӣ, аз ҷумла Тоҷикистон, ба ҳолати сафарбарии умумӣ гузаштанд.

Аз Тоҷикистон даҳҳо ҳазор ҷавонписарон ба фронт фиристода шуданд. Онҳо дар муҳорибаҳои шадид иштирок намуда, намунаи ҷасорату қаҳрамонӣ нишон доданд. Бисёре аз онҳо бо ордену медалҳо сарфароз гардида, номашон дар саҳифаҳои таърих сабт шуд.

Ҳамзамон дар ақибгоҳ занон, пиронсолон ва наврасон шабу рӯз заҳмат кашида, барои фронт маҳсулоти ғизоӣ, либос ва лавозимоти зарурӣ истеҳсол мекарданд. Тоҷикистон ба яке аз такягоҳҳои муҳими ҷабҳа табдил ёфт.

Дар солҳои ҷанг ҳазорон фарзандони тоҷик дар майдонҳои набард шуҷоат нишон доданд. Номи бисёре аз онҳо то имрӯз бо ифтихор ёд мешавад.

Онҳо дар муҳорибаҳои муҳими таърихӣ, аз ҷумла муҳорибаҳои Маскав, Сталинград, Курск ва озодсозии Аврупо иштирок карданд. Бисёре аз онҳо ҷони худро нисор намуда, ба қаҳрамонони абадӣ табдил ёфтанд.

Занони тоҷик дар солҳои Ҷанги Бузурги Ватанӣ нақши бисёр муҳим бозиданд. Онҳо дар хоҷагиҳо, корхонаҳо ва колхозҳо меҳнати вазнинро ба дӯш гирифтанд.

Бисёре аз онҳо ҳамчун ҳамшираҳои тиббӣ ба фронт рафта, ҷони садҳо сарбозро наҷот доданд. Ин фидокорӣ нишон медиҳад, ки ғалаба натиҷаи заҳмати тамоми халқ буд, на танҳо сарбозон.

Ақибгоҳ дар солҳои ҷанг нақши ҳалкунанда дошт. Корхонаҳо ва хоҷагиҳои Тоҷикистон бо тамоми қувва барои таъмини фронт фаъолият мекарданд.

Мардум ғалладона, пахта, гӯшт ва дигар маҳсулот истеҳсол намуда, ба фронт мефиристоданд. Ин ягонагӣ нишон дод, ки пирӯзӣ ҳам дар ҷабҳа ва ҳам дар ақибгоҳ ба даст меояд.

Пас аз таслим шудани Олмони фашистӣ дар 9 майи соли 1945, ин рӯз ҳамчун Рӯзи Ғалаба эълон гардид. Аз он замон то имрӯз он ҳар сол бо эҳтиром таҷлил мешавад.

Дар ин рӯз мардум хотираи шаҳидонро гиромӣ медоранд, ба оромгоҳҳо гул мегузоранд ва бо собиқадорон мулоқот мекунанд. Ин рӯз рамзи эҳтиром ба онҳое мебошад, ки барои сулҳ ҷони худро фидо карданд.

Хотираи иштирокчиёни Ҷанги Бузурги Ватанӣ барои наслҳои имрӯза дарси муҳими таърихӣ мебошад. Он на танҳо ёдгорӣ, балки сабақи бузурги зиндагист.

Насли ҷавон бояд дарк намояд, ки сулҳ ва оромӣ ба осонӣ ба даст наомадааст. Барои он миллионҳо инсон ҷони худро қурбон карданд.

9 май на танҳо рӯзи таърихӣ, балки мактаби бузурги ватандӯстӣ мебошад. Он ҷавононро ба эҳтироми сулҳ, ваҳдат ва меҳнатдӯстӣ даъват мекунад.

Ин рӯз ёдрас мекунад, ки ҳифзи сулҳ ва ягонагӣ вазифаи ҳар як инсон аст. Танҳо дар шароити сулҳ ҷомеа метавонад рушд кунад.

Рӯзи Ғалаба – 9 май рамзи ҷовидонаи қаҳрамонӣ, фидокорӣ ва дӯстии халқҳост. Ин рӯз ба мо хотиррасон мекунад, ки сулҳ неъмати бебаҳо мебошад ва онро бояд ҳифз кард.

Мардуми Тоҷикистон низ дар ин пирӯзӣ саҳми арзанда гузоштаанд ва қаҳрамониҳои онҳо то абад дар таърих боқӣ хоҳанд монд.

Насли имрӯза бояд аз ин сабақҳо истифода бурда, барои таҳкими сулҳ, ваҳдат ва рушди Ватан саҳм гузорад.

Муаллиф: корманди МД «Донишкадаи байналмилалии Данғара» — МД ДБССТ Раҷабов Сунатулло Хайруллоевич