آلماتی، ۹ اکتبر ۲۰۲۶ – خبرگزاری کاروان اینفو. گالری دولتی ترتیاکوف، با حمایت شرکت دولتی روساتوم و بنیاد سامروک-کازینا، یک پروژه بزرگ بین‌المللی با عنوان «میراث دوران» را در آلماتی ارائه کرد. آثار هنرمندان روسی از مجموعه مشهورترین گالری روسیه در موزه ملی هنر آبیلخان کاستیف جمهوری قزاقستان به نمایش گذاشته شده است.
همکاری بین دو مجموعه بزرگ هنری در روسیه و قزاقستان از طریق پروژه‌های فرهنگی مشترک همچنان در حال توسعه است. تنها دو سال پس از نمایشگاه موفق شاهکارهای هنری قزاقستان در مسکو در سال ۲۰۲۵، گالری ترتیاکوف نمایشگاهی را در آلماتی برگزار کرد که عموم مردم قزاقستان را با تاریخ هنر روسیه در قرن بیستم آشنا می‌کرد. حامیان اصلی این نمایشگاه شرکت دولتی روساتوم و صندوق رفاه ملی قزاقستان، سامروک-کازینا، هستند.
«مجموعه گالری ترتیاکوف اینجا در موزه ملی قزاقستان فرصتی بی‌نظیر برای پیوند مجدد با گذشته مشترکی است که مدت‌هاست در آن زندگی کرده‌ایم، برای احساس قرابتی که همیشه با ما بوده و هست. روس‌اتم، قبل از هر چیز، یک شرکت فناوری، بزرگترین شرکت در جهان امروز در کل زنجیره فناوری هسته‌ای است. اما تمرکز اصلی ما بر روی مردم است، زیرا بدون آنها، همه این فناوری‌ها غیرممکن و برای هیچ‌کس فایده‌ای ندارند. مشارکت‌های فناوری برای ما بسیار مهم هستند و در روابط ما با قزاقستان استراتژیک هستند و ما به این افتخار می‌کنیم. در عین حال، ما به فرصت اجرای سایر پروژه‌های مشترک، چه در فرهنگ و چه در آموزش، افتخار می‌کنیم. ما معتقدیم که تنها از این طریق، دست در دست هم، با درک متقابل عالی، می‌توانیم جسورانه‌ترین و جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌ها را محقق کنیم .» این سخنان کریل کوماروف، معاون اول مدیر کل شرکت دولتی روس‌اتم است.
همانطور که نورلان ژاکوپوف، رئیس هیئت مدیره شرکت سهامی سامروک-کازینا، خاطرنشان کرد، این بنیاد به طور مداوم از ابتکارات فرهنگی و بشردوستانه با اهمیت ویژه برای جامعه و کشور حمایت می‌کند:
نمایشگاه آثار گالری دولتی ترتیاکوف در موزه ملی هنر آبیلخان کاستیف، رویدادی مهم در حیات فرهنگی قزاقستان است. برای ما مهم است که شریک عمومی پروژه‌ای با چنین عظمتی باشیم که پیوندهای فرهنگی را تقویت می‌کند، فرصت‌های تجربه هنر جهانی را گسترش می‌دهد و به توسعه صحنه فرهنگی معاصر قزاقستان کمک می‌کند.
این نمایشگاه شامل ۳۰ اثر از مجموعه گالری ترتیاکوف است که نام بزرگترین استادان نقاشی روسیه از سال ۱۹۱۷ تا دهه ۱۹۷۰ را گرد هم آورده است. امروزه، این آثار را می‌توان میراثی از آن دوران دانست، زیرا بوم‌های نقاشی چندین نسل از هنرمندان، منعکس‌کننده تغییرات گسترده‌ای است که فرهنگ هنری روسیه در آن زمان تجربه کرد.
«این رویداد بسیار مهمی برای ماست که نشان‌دهنده توسعه روابط فرهنگی بین کشورهای ماست. یک سال پیش، به مناسبت نودمین سالگرد موزه کاستیف، گالری ترتیاکوف نمایشگاهی با عنوان «شاهکارهای هنر قزاقستان» برگزار کرد. امسال، به افتخار ۱۷۰مین سالگرد گالری ترتیاکوف، ما نمایشگاهی را در اینجا برگزار می‌کنیم. این نمایشگاه با آثاری از ریلوف، پتروف-ودکین و کوستودیف افتتاح می‌شود که به بررسی توسعه هنر در این دوره می‌پردازد. این نمایشگاه شامل همه ژانرها – پرتره، طبیعت بی‌جان، منظره – و همچنین ژانرهای متولد قرن بیستم ، مانند منظره واقعی و منظره صنعتی است. آثاری از دوره جنگ بزرگ میهنی نیز به نمایش گذاشته شده است، همچنین آثاری از دهه ۱۹۷۰، زمانی که هنرمندان شروع به رهایی از هنجارها و تأمل در مورد دوران خود و نقش هنرمند و هنر کردند. این نمایشگاه با «تابستان» یابلونسکایا – نقاشی پر جنب و جوش، شاد و زندگی‌بخش – به پایان می‌رسد. عنوان نمایشگاه، «میراث یک دوران» تصادفی نیست: ما اکنون در نقطه‌ای هستیم که دیگر هنر قرن بیستم را نه به عنوان هنر معاصر، بلکه به عنوان هنر کلاسیک می‌بینیم و بنابراین، آن را به شیوه‌ای کاملاً جدید مورد بازاندیشی قرار می‌دهیم ، این گفته‌ی تاتیانا یودینکووا، معاون مدیر کل تحقیقات گالری ترتیاکوف است.
این نمایشگاه آثار هنری خلق‌شده از سال ۱۰۱۷ میلادی را به نمایش می‌گذارد. البته، انقلاب اکتبر دوره جدیدی را در هنر آغاز کرد و بسیاری از هنرمندان برجسته با شادی واقعی آن را پذیرفتند و رویاهای خود را برای آینده از طریق زبان استعاره و تصاویر تمثیلی بیان کردند.
از جمله اولین کسانی که این حس را به تصویر کشیدند، آرکادی ریلوف در اثرش «در گستره آبی» (۱۹۱۸) و بوریس کوستودیف در اثرش «بلشویک» (۱۹۲۰) بودند. وقایع آن روزها همچنین در آثار کوزما پتروف-ودکین افسانه‌ای منعکس شده است. طرح او با عنوان «مرگ یک کمیسر» که در نمایشگاه نیز به نمایش گذاشته شده است، تصویری از آن دوران است.
هنرمندان جوان الکساندر داینکا، کنستانتین ویالوف و پیوتر ویلیامز به دنبال زبان هنری جدیدی برای انعکاس زندگی معاصر بودند: رشد شهری، توسعه حمل و نقل، ساخت و ساز و مسابقات ورزشی. این مضامین که برای آنها مهم بود، برای نسل‌های بعدی نقاشان نیز اهمیت یافت: "اسکی‌بازان" (۱۹۳۱)، "یورش کرونشتات" (۱۹۲۸) و "نصب کارگاهی" (۱۹۳۲). اعضای سابق گروه "جک الماس‌ها" نیز در این دوره فعال بودند. پیوتر کونچالوفسکی، ایلیا ماشکوف و واسیلی روژدستونسکی به سبکی واقع‌گرایانه‌تر روی آوردند، در حالی که تحسین خود را نسبت به زیبایی مادی جهان حفظ کردند.
یکی از مضامین مهم این دوره، تصویر معاصر است که در ترکیب‌بندی‌های موضوعی، در پرتره‌های چهره‌های برجسته علم و هنر، خلبانان، کاشفان قطبی و کارگران صنعتی پیشرو، آشکار می‌شود.
جنگ بزرگ میهنی تغییراتی در توسعه هنر ایجاد کرد. بسیاری از هنرمندان به جبهه رفتند، به عنوان خبرنگار جنگی کار کردند و در ایجاد پنجره‌های TASS مشارکت داشتند. در این دوره، مضامین اصلی کار آنها مبارزه با اشغالگران نازی و روحیه قهرمانی انسانی شد. در سال‌های پس از جنگ، هنرمندان شادی پیروزی را تجربه کردند، در تجربیات خود تأمل کردند، قهرمانی پدران و پدربزرگ‌های خود را جشن گرفتند و زیبایی زندگی روزمره را دوباره کشف کردند.
دهه ۱۹۶۰ شاهد ظهور نسل جدیدی از هنرمندان بود – یوسی مویزینکو، پیوتر اوسوفسکی، ویکتور پوپکوف، ولادیمیر استوژاروف و دیمیتری ژیلینسکی. فرم‌های موجز، رویکرد شخصی به موضوع و توجه به دنیای درونی سوژه‌هایشان، زبان هنری آنها را تجدید کرد. خودنگاره‌های «روز من» اثر ویکتور پوپکوف و «زمستان در جنوب» اثر دیمیتری ژیلینسکی، تأملات فلسفی در مورد خانواده، خاطرات کودکی، حرفه، جوهره خلاقیت و تنهایی هنرمند را آشکار می‌کنند. نمایشگاه با «تابستان» اثر تاتیانا یابلونسکایا به پایان می‌رسد که در آن هنرمند با جسارت با رنگ و فرم آزمایش می‌کند و به جلوه‌ای تزئینی و رنگارنگ دست می‌یابد. خود نقاشی به سرودی برای زندگی، جوانی و زیبایی جهان تبدیل می‌شود.
همانطور که گولایم ژومابکووا، مدیر موزه ملی آ. کاستیف جمهوری قزاقستان، اشاره کرد ، بسیار مهم است که مجموعه‌های موزه نه تنها به حافظان میراث فرهنگی تبدیل شوند، بلکه به فضایی برای تعامل حرفه‌ای و فرهنگی تبدیل شوند و روابط بین قزاقستان و روسیه را تقویت کنند.
عکس: موزه ملی هنر جمهوری قزاقستان به نام A. Kasteev.