Душанбе, 30 апрел, – АИ «Корвон Иттилоот». Дар арафаи Рӯзи Ғалаба дар яке аз ноҳияҳои дурдасти кӯҳистонии Тоҷикистон — деҳаи Тудании ноҳияи Шамсиддин Шоҳин — мактаби таҳсилоти умумӣ, ки ба номи иштирокчии Ҷанги Бузурги Ватанӣ Мирзо Бекматов гузошта шудааст, ба ифтитоҳ омода гардид. Ин рӯйдод фаротар аз як хабари маъмулӣ буда, дар худ эҳтиром ба насли ғолибон, ҳифзи хотираи таърихӣ ва ғамхорӣ ба ояндаро таҷассум мекунад.
Дар деҳаҳои кӯҳистон ифтитоҳи муассисаи таълимӣ ҳамеша аҳамияти вижа дорад. Ин на танҳо посух ба ниёзҳои иҷтимоии сокинон, балки нишонаи таваҷҷуҳи давлат ва ҷомеа ба рушди минтақаҳои дур аст. Аммо дар ин маврид маънои рӯйдод боз ҳам амиқтар мешавад: мактаб танҳо ҷои таълим нест, балки макони хотира мегардад, ки номи як ҷанговар ва шахсияти ҷамъиятӣ ҳар рӯз ба насли ҷавон дарси масъулият, матонат ва садоқат ба Ватан хоҳад дод.
Мирзо Бекматов соли 1924 дар деҳаи Зардолуваки ноҳияи имрӯзаи Шамсиддин Шоҳин ба дунё омадааст. Кӯдакии ӯ осон набуд: дар синни ҳаштсолагӣ ятими кулл монд ва ҳамроҳи хоҳараш аз ҷониби аммаки падар ба тарбия гирифта шуд. Маҳз дар ҳамин давра дар дили ӯ майли донишомӯзӣ ва иродаи қавӣ барои ба мақсад расидан шакл гирифт.
Соли 1943 ӯ, сарфи назар аз имкони тамдиди брон барои омӯзгорони мактабҳои деҳот, ихтиёран ба ҷабҳа рафт. Дар ҳайати бригадаи танкии Витебск ҳамчун фармондеҳи ҳисоби зенитӣ бар зидди фашистон ҷангид. Дар арафаи иштироки бригада дар ҳайати Фронти 2-юми Беларус дар амалиёти машҳури «Багратион» сарбози 20-сола ба сафи Ҳизби коммунистии ИҶШС пазируфта шуд.
Зиндагиномаи баъдиҷангии Мирзо Бекматов идомаи хизмат ба давлат буд — ин навбат дар соҳаи созандагӣ. Соли 1950 ӯ Мактаби олии назди КМ Ҳизби коммунисти Иттиҳоди Шӯравӣ дар Москваро хатм намуда, бо хоҳиши КМ Ҳизби коммунистии Тоҷикистон ба ватан баргашт ва дар вазифаҳои гуногуни комсомолӣ ва ҳизбӣ фаъолият кард. Аз соли 1959 то 1964 муовини якум ва баъдан раиси кумитаи иҷроияи шаҳри Кӯлоб буд. Дар солҳои 1965–1974 котиби якуми КМ ҲКИШ дар Кӯлоб ва дар солҳои 1974–1986 раиси кумитаи назорати халқии ноҳияи Кӯлоб фаъолият дошт.
Фаъолияти ӯ бо қадрдонии баланд дар сатҳи давлату ҷомеа ҳамроҳ буд. Мирзо Бекматов ду маротиба вакили Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ва вакили Шӯрои ноҳияи Кӯлоб интихоб шудааст. Ӯ ба унвонҳои Корманди шоистаи Ҷумҳурии Тоҷикистон, шаҳрванди фахрии шаҳри Кӯлоб ва собиқадори шоистаи Ҷумҳурии Тоҷикистон мушарраф гардидааст. Ҳамчунин ӯ вакили анҷумани XXIII Ҳизби коммунисти Иттиҳоди Шӯравӣ, узви Кумитаи марказии Ҳизби коммунисти Тоҷикистон буд.
Дар миёни мукофотҳои ӯ ордени Инқилоби Октябр, ордени Ҷанги Бузурги Ватанӣ, ордени «Нишони фахрӣ», 20 медал ва 60 ифтихорнома ҷой доранд. Соли 2011 ӯ бо медали ҷашнии «20-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» сарфароз гардидааст.
Аз соли 1987 то поёни умр Мирзо Бекматов раиси Шӯрои собиқадорони ҷангу меҳнати гурӯҳи ноҳияҳои Кӯлоб дар вилояти Хатлон буд, дар ҳайати президиуми Шӯрои собиқадорони ҷангу меҳнати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Шӯрои собиқадорони ҷангу меҳнати ИДМ низ узвият дошт. Номи ӯ дар Китоби фахрии собиқадорони ҷанг дар осорхонаи «Поклонная гора»-и шаҳри Москва сабт шудааст. Ӯ ҳамчунин шаҳрванди фахрии Ҷумҳурии Беларус ва Ҷумҳурии Литва мебошад. Чанд сол қабл ба ӯ унвони ҳарбии полковники гвардия дода шуд.
Мирзо Бекматов борҳо дар Паради Ғалаба дар Москва иштирок кардааст. Соли 2010 ӯ Тоҷикистонро дар ҳайати ҳайати собиқадорони ҷанги кишварҳои ИДМ дар Фаронса намояндагӣ намуда, бо даъвати ҷониби фаронсавӣ ба Париж сафар кард ва дар чорабиниҳои бахшида ба 65-солагии анҷоми Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ ширкат варзид.
Ҳамзамон бо фаъолияти пурмаҳсули сиёсӣ ва ҷамъиятӣ, Мирзо Бекматов дар солҳои фаъоли ҳаёташ ба омӯзиши осори адибони бузург ва корҳои илмии донишмандони номвар низ таваҷҷуҳи махсус зоҳир мекард. Ӯ ҳамчун шахсияти барҷастаи ҷамъиятӣ ба эҷоди асарҳои илмӣ, бадеӣ ва ҳифзи хотира машғул буд. Муаллифи як қатор асарҳо, аз ҷумла «Таърихи Иттиҳоди Шӯравӣ дар шаҳрҳо ва ноҳияҳои гурӯҳи Кӯлоб», «Комбриг Томин», «Раиси ревком Саидҷон Назаров» мебошад. Ҳамчунин офарандаи қиссаҳои таърихӣ-ҳуҷҷатии «Ба нидои замон», «Ҷанбаҳои зиндагӣ» ва «Зиндагии пурсамар» мебошад, ки дар шакли китоб ба нашр расидаанд.
Ин ҷанба аз зиндагиномаи ӯ имрӯз аҳамияти махсус пайдо мекунад. Зеро ҷомеа на танҳо корномаи ҷангиро, балки роҳи нигоҳдории он дар сухан, китоб ва ёдгории наслҳоро низ арзишманд мешуморад. Мирзо Бекматов танҳо иштирокчии рӯйдодҳои таърихӣ набуд — ӯ дар воқеъ солноманависе буд, ки тавонист таҷрибаи ҷангӣ, хизмат дар давлат ва меҳнати маънавӣ барои ҳифзи хотираро ба ҳам пайвандад.
Ифтитоҳи мактабе, ки номи ӯро дорад, дар арафаи Рӯзи Ғалаба нишони эҳтироми амиқ ба собиқадоронест, ки бо ҷоннисорӣ сулҳу озодиро ҳифз карданд. Ин ҳамзамон роҳнамоест барои тарбияи ҷавонон: дар чунин мактаб номи Мирзо Бекматов на танҳо унвони деворӣ, балки намунаи ахлоқӣ хоҳад буд.
Имрӯз, вақте ки кӯдакон ба дарс ворид мешаванд ва садои онҳо дар синфхонаҳо танин меандозад, мактаби Туданӣ на танҳо ба маркази дониш, балки ба маъбади хотира табдил меёбад. Дар ин ҷо ҳақиқати марде зинда хоҳад монд, ки бо тамоми ҳастӣ ба халқи худ хизмат кард ва зиндагии ӯ барои наслҳои ҷавон намунаи ибрат гардид. Маҳз чунин номҳо пайванди замонҳоро таҳким мебахшанд ва ёдрас мекунанд, ки ояндаи осоишта ҳамеша аз эҳтиром ба гузашта оғоз меёбад.
Акс: АИ «Корвон Иттилоот»