Душанбе, 15 апрел, – АИ «Корвон Иттилоот». Дар Муассисаи давлатии «Осорхонаи миллӣ»-и Дастгоҳи иҷроияи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон 14 апрел намоиши бошукӯҳи осори тармимшуда таҳти унвони «Дидор» ифтитоҳ гардид. Ин экспозитсия ба ифтихори 35-солагии Истиқлолияти давлатӣ баргузор шуда, ба рӯйдодҳои фарҳангии солшумори ҷашнӣ ранги хос бахшид.

Дар маросими ифтитоҳи расмӣ директори Осорхонаи миллӣ Иброҳимзода Зафаршо Сафо, мушовири бахши ёрдамчии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон оид ба масъалаҳои рушди иҷтимоӣ ва робита бо ҷомеа Азиззода Шуҳрат, Вазири фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон Матлубахон Сатториён ва раиси Иттифоқи рассомони Тоҷикистон Наргис Ҳамидова иштирок ва суханронӣ карданд. Онҳо таъкид намуданд, ки дар замони соҳибистиқлолии кишвар масъалаи ҳифз, тармим ва барқарорсозии осори таърихию фарҳангӣ ба яке аз самтҳои афзалиятноки сиёсати фарҳангии давлат табдил ёфтааст ва ин раванд ҳамчун ҷузъи муҳимми худшиносии миллӣ аҳамияти хос дорад.

Маҳз дар ҳамин нуқта моҳияти аслии намоиши «Дидор» ошкор мешавад. Ин танҳо намоиши чанд мусаввраи нодир нест, балки намунаи равшани он аст, ки чӣ гуна давлат мероси фарҳангиро ба фазои ҷамъиятӣ бармегардонад ва онро ба як воситаи зиндаи пайванди наслҳо табдил медиҳад. Дар ин ҷо сухан на танҳо аз тармими асарҳо, балки аз эҳёи ҳофизаи бадеии миллат меравад.

Меҳвари намоишро 73 мусаввараи нодир ташкил медиҳанд, ки маҳсули дасти рассомони маъруфи Иттиҳоди Шуравӣ, аз ҷумла Хошмуҳаммадов М., Сидоренко В., Хушбахтов Х., Боборикин В., Ҳайдаров А. ва дигарон мебошанд. Хусусияти хоси онҳо дар он аст, ки аз солҳои 1960 ба маърази тамошо гузошта нашуда буданд, зеро ба тармим ниёз доштанд. Ҳоло бошад, баъди раванди мураккаби тармиму таҳким, онҳо бори аввал дар назди тамошобин қарор гирифтанд.

Ҷойгоҳи махсус дар намоиш ба асари рассоми олмонӣ Винклер А. «Манзараи кӯҳӣ. Миёнаи асри XIX» дода шудааст. Ин асар қадимтарин намуна дар коллексияи пешниҳодшуда маҳсуб ёфта, ҳамчун «гавҳари намоиш» шинохта мешавад. Ҳузури он ба тамоми экспозитсия ранги таърихӣ ва арзиши иловагӣ мебахшад.

Экспозитсия аз ҷиҳати жанр ва сабк хеле рангин аст. Дар он асарҳои воқеъгароёна ва тахайюлӣ ҷой гирифта, тамошобинон метавонанд бо беҳтарин намунаҳои чеҳранигорӣ, манзаранигорӣ, тасвири лаҳзаҳои таърихӣ ва рӯзгори мардум шинос шаванд. Ин интихоби асарҳо намоишро аз як муҳити танҳо эстетикӣ берун мебарад ва онро ба як хондани фарҳангии замон табдил медиҳад.

Дар канори мусаввараҳо, инчунин намунаҳои гуногуни ҳайкалтарошӣ — пайкара ва нимпайкараҳо, ҳамчунин осори санъати ороишӣ-амалӣ, аз қабили кулолгарӣ ва кандакории бадеӣ пешкаши бинандагон гардид. Бо ин роҳ, «Дидор» на танҳо як бахши санъати тасвирӣ, балки як панорамаи мукаммали фарҳанги бадеии кишварро фаро мегирад.

Ин намоиш бо унвони худ низ паёми рамзӣ дорад. «Дидор» яъне рӯбарӯшавӣ, вохӯрӣ, бозёфт. Дар ин ҷо тамошобин бо мероси бадеии худ рӯ ба рӯ мешавад ва ҷомеа бо арзишҳое, ки дар тӯли даҳсолаҳо ҳифз шудаанд, дубора пайваст мегардад. Дар соли ҷашнии 35-солагии Истиқлолияти давлатӣ чунин иқдомҳо нишон медиҳанд, ки фарҳанг дар Тоҷикистон на танҳо як соҳаи зебоишиносӣ, балки пояи худшиносӣ ва хотираи миллӣ мебошад.

Намоиши «Дидор» то 20 майи соли 2026 идома меёбад.

Акс: Осорхонаи милли Тоҷикистон